تبلیغات
تاریخ و ادبیات ایران زمین - سهم ایران در دریای مازندران كمتر از 50 درصد نیست

 

 دوشنبه 17 دی 1386

سهم ایران در دریای مازندران كمتر از 50 درصد نیست [عمومي , ]

بی‎هیچ گمانی، سخنان آقای منوچهر متكی در مورد نظام حقوقی آینده‎ی دریای مازندران و سهم ایران از این دریای بسته، شگفت‎انگیز‎ترین سفسطه‎ی سیاسی دهه‎های اخیر است. ایشان كه اكنون و برای دوره‎ای گذرا، بر وزارت خارجه‎ی ایران ریاست می‎كند، با نادیده‎ گرفتن اسناد بسیار معتبر، شفاف و تفسیر ناپذیری كه در مورد حق مالكیت 50 درصدی ایران بر این دریا وجود دارد، سفسطه‎ای را به كار گرفته كه حتی مدعیان تازه سر برآورده‎ و سهم خواهان بی‎حق از دریای مازندران، جرات استفاده از آن را نداشته‎اند. ایشان، به گمان خود، برای به مرگ گرفتن و به تب راضی كردن ملت ایران، پس از نفی شجاعانه‎ی! هرگونه قرارداد یا سندی كه نشان دهنده‎ی حق ملت ایران بر این دریا باشد، اعلام می‎كند كه ایران هیچ‎گاه بیش از 3/11 درصد در آب‎های این دریا جلو نرفته است. و اندكی پس از آن، سخن‎گوی وزارت تحت امر آقای متكی برای به تب راضی كردن ملت ایران شجاعانه! اعلام می‎كند كه ایران خواهان سهم بیست درصدی از دریای مازندران است!
آقای منوچهر متكی، پس از این سفسطه‎گری تاریخی، برای بستن دهان معترضان و زهرچشم گرفتن از پاسداران تمامیت ارضی ایران با سفسطه‎‎ی بی‎همتای دیگری، كوشندگان حفظ تمامیت ارضی و حقوق ملی ایرانیان را در ردیف «خائنان» قرار می‎دهد و می‎گوید آن‎هایی كه بر سهم 50 درصدی ایران از دریای مازندران پا فشاری می‎كنند، جزو خائنین هستند.
بنابر این سفسطه‎ی تاریخی، صد‎ها هزار شهید و جانبازی هم كه در جنگ تحمیلی از جان و هستی خویش مایه گذاشتند تا تمامیت اراضی ایران حفظ شود، خائن هستند. آخر مگر نه آن كه صدام پس از پاره كردن قرارداد الجزایر به ارتش خود فرمان حمله به ایران را صادر كرد و مگر نه آن كه محتوای اصلی آن قرارداد،‎ پذیرش حقوق پای مال شده‎ی ایران در آب راهه‎ی اروندرود بود ؟!
آقای متكی را چه پروا كه اگر در فردا و یا فردا‎ها، میهن ما بار دیگر مورد هجوم زمین‎ خواهان، نو استعمار‎گران و بازیچه‎ها‎ی دست آن‎ها قرار گیرد، انگیزه‎ی یك خیزش ملی، مانند آن چه در سال 1359 و در سال‎های پس از آن شاهد بودیم، جای خود را به بی‎تفاوتی و بی‎امیدی داده باشد ؟!
گر چه اندكی پس از بازتاب یافتن این سخنان، شخصیت‎ها و گروه‎های زیادی، با وجود داشتن دیدگاه‎های متفاوت، واكنش‎های سرشار از مخالفت و یكسانی نشان دادند، اما بایسته است كه هم سهم خواهان بیگانه از دریای مازندران و هم كسانی از كار به دستان داخلی، كه هم چون آقای متكی می‎اندیشند (و به باور ما  عده‎ی آن‎ها اندك است) به نكات كلیدی زیر توجه داشته باشند:
1ـ مفاد عهد‎نامه‎ی مؤدت میان دولتین ایران و جمهوری شوروی روسیه (13 دسامبر 1921) و قرارداد بازرگانی و بحر پیمایی میان دولت‌ایران و اتحاد شوروی (25 مارس 1940) چنان شفاف و غیر قابل تغییر است كه تمامی حقوق‎دانان، به ویژه خبر‎گان حقوق بین‎الملل، آن‎ها را سند منگولـه‎دار مالكیت ایران بر 50 درصد از پهنه و ثروت‎های نهفته در دریای مازندران می‎دانند (روشن‎كردن تكلیف و میزان سهم كشور‎های نوخاسته در سواحل این دریا بر عهده و ذمه‎‏ی دولت  فدراسیون روسیه، به عنوان وارث اتحاد جماهیر شوروی ، كه بر این اسناد مالكیت دستینه‎ نهاده است، می‎باشد)
2ـ سهم خواهان از دریای مازندران بدانند اگر خدای ناخواسته، قرارداد‎ی، ولو رسمی، در مورد كاهش مالكیت 50 درصدی ایران از دریای مازندران بسته شود، فاقد هر گونه ارزش حقوقی است. زیرا به موجب قانون اساسی ایران، دولت و مجلس به طور مطلق و موكد از واگذاری آب و خاك ممنوع شده‎اند و لذا بر فرض انجام معامله‎ای در این باره، معامله‎ای مغشوش و مبطول از جانب افراد حقیقی و حقوقی بی‎حق خواهد بود. برای روشن شدن موضوع، اصل هفتاد و هشتم قانون اساسی ایران آورده می‎شود:
«اصل هفتاد و هشتم ـ هر گونه تغییر در خطوط مرزی ممنوع است، مگر اصلاحات جزیی به شرط آن كه یك طرفه نباشد وبه استقلال و تمامیت ارضی كشور لطمه نزند و به تصویب چهار پنجم مجموع نمایندگان مجلس شورای اسلامی برسد.»
1ـ2 ـ در یك  فرض‎گیری خیالی، اگر واگذاری سی درصد ( و یا بیش‎تر) از حقوق و مالكیت ایران در دریای مازندران از مقولـه‎ی همان «اصطلاحات جزئی» ! تفسیر شود و چهار پنجـم نمایندگان مجلس شورای اسلامی هم بر آن دستینه نهند، باز هم سندی كه فراهم خواهد آمد، فاقد هر گونه ارزش است، زیرا اصل نهم قانون اساسی ایران مقرر می‎دارد:

« اصل نهم ـ در جمهوری اسلامی ایران آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی كشور از یكدیگر تفكیك ناپذیرند و حفظ آن‎ها وظیفه دولت‎ و احاد ملت است ...»

با توجه به متن شفاف اصل نهم  قانون اساسی، هر گونه تغییر در میزان مالكیت ایران بر دریای مازندران، نیازمند كسب موافقت « احاد ملت ایران» و نه «نمایندگان ملت» ایران است، و چنین كاری جز با رجوع به آراء عمومی ( رفراندوم/ همه‏پرسی ) امكان‎پذیر نیست.
3ـ همه‎ی ایرانیان، با هر بینش و باوری، از اثر‎گذاری بحران‎های منطقه‎ای و جهانی بر كشور خود و تمامیت ارضی آن، آگاهی دارند. تردیدی نیست كه برای بی‎اثر سازی بحران‎ها و توطئه‎هایی كه تمامیت ارضی و حقوق تاریخی ملت ایران و میهن وی را تهدید می‎كند، نیاز به داد و ستد‎هایی در قالب بستن پیمان‎‎های دوستی، دادن و ستاندن امتیاز‎هایی با برخی كشور‎ها و قدرت‎ها، بهره‎مندی هوشمندانه و سنجیده از تضاد‎ها و تعارض‎های كنونی در آینده بین قدر‎تمندان جهان، جاگیری ‎های به هنگام و حساب شده‎ در پی هر تحول بنیادین در عرصه‎ی سیاست و اقتصاد جهان و منطقه و ... است. اما در هیچ یك از فرآیند‎ها نباید( و نیازی هم نیست) بر سر حقوق بنیادین ملت ایران، تمامیت ارضی كشور و شان و اقتدار آن معامله شود.
4ـ ما از سر آگاهی و با به یاد‎آوردن آزمون‎هایی كه ملت ما از سر گذرانده، بر این باوریم كه ایرانیان بیدار شده، در هر جایگاه و مقامی كه هستند، در یك مورد یگانگی بی‎نظیری دارند و آن، پاس‎ داری از تمامیت ارضی ایران، حقوق تاریخی و سرفرازی ملت كهن سال و فرهنگ آفرین ایران است.
از این رو به سهم خواهان بیگانه‎ای كه در شمال، شرق، غرب و جنوب نیاخاك ما به كمین نشسته‎اند اندرز می‎دهیم به قول و قرار چند سیاستمدار ناپخته، تازه به دوران رسیده، كم دانش و دستپاچه دل نبندند و آگاه باشند كه جز معدودی، بقیه ایرانیان قول و قرا‎ر‎هایی را كه ارزش‎ها و دارایی‎های سرزمینی، تمدنی و فرهنگی آن‎ها را هدف قرار گرفته باشد، بی ارزش می‎شمارند و با بیگانگانی كه بخواهند اراده و سیطره‎ی خود را تحمیل كنند، به ستیزه برخواهند خاست. گواه و پشتوانه‎ی این ادعا، رویداد‎های جنگ هشت ساله‎ی رژیم بعثی و حامیان قدرتمند آن علیه ایران و جانبازی‎ها و حماسه‎ آفرینی‎های ایرانیان است.

گروهی از حقوق‎دانان، اقتصاد‎دانان و كارشناسان سیاسی و فرهیختگان ایران

 

نوشته شده بدست محسن قاسمی شاد در  دوشنبه 17 دی 1386  و ساعت 10:01 ق.ظ

ویرایش شده در -  و ساعت -

پیوند

(نگرش

 


نوشتار پیشین...

  ویژه‌نامه هفتم آبان‌ماه 1393، به مناسبت روز بزرگداشت كوروش بزرگ

  ویژه‌نامهٔ جشن ملی اسفندگان (سپندارمذگان) روز مهر ایرانی

  ویژه‌نامهٔ 21 آذر، روز نجات آذربایجان و گریز اهریمن

  خبرهای میراث فرهنگی و طبیعی از رسانه‌ها - 10 تیرماه 1391

  شماره 71 ماهنامه خواندنی منتشر شد

  راه اندازی دو تارنما در حوزه‌ی ایران‌شناسی

  سامانه جمع آوری امضا برای دریای مازندران

  جشن نوروز جمشیدی خجسته باد

  جشن ملی اسفندگان بر ملت بزرگوار ایران همایون باد

  نقدی بر یادداشت دکتر پیروز مجتهدزاده

  نوشتارهای نوین در تارنگار تاریخ و ادبیات ایران زمین 10 بهمن87

  هنرمندان خردسال 17 کشور در نمایشگاه بین المللی جوانه

  معرفی کتاب مهاجرت سوسیالیستی

  گاه شمار غائله آذربایجان

  ویژه‌نامه دی‌گان

تارنگار من ...

  تارنگار من

  رایانامه

[yahoo]


بایگانی ...

 نویسندگان

محسن قاسمی شاد (254)


موضوعات

عمومي (159)
تاریخ (24)
ادبیات (13)
اجتماعی (5)


 بایگانی

آبان 1393 (1)
اسفند 1392 (1)
آذر 1391 (1)
تیر 1391 (1)
خرداد 1391 (1)
اسفند 1388 (1)
آبان 1388 (1)
فروردین 1388 (1)
اسفند 1387 (1)
بهمن 1387 (2)
دی 1387 (8)
آذر 1387 (4)
آبان 1387 (17)
مهر 1387 (13)
شهریور 1387 (11)
مرداد 1387 (2)
تیر 1387 (2)
خرداد 1387 (1)
اردیبهشت 1387 (3)
فروردین 1387 (1)


صفحات

 

 

پیوند ...

  جشن‌های ایرانی

  ایران‌بوم

  تاریخ و ادبیات ایران زمین

  سیوند

 

پیونددونی ...

امضا برای حقوق ایران در دریای مازندران (-)
دیده‌بان دریای مازندران (-)
یادمانهای باستانی (-)
تارنمای آذرگشنسپ (-)
تاریخ و ادبیات ایران زمین (-)
بایگانی پیونددونی

 

جستجو ...

جستجو در تارنگار

 

خبرنامه ...

 

آمار تارنگار...

امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل نوشتار :

كل نظرها :

كل بازدید ها :

افراد آنلاین :